hm,
Weeral zo lang geleden. Ik begin hier sterk te twijfelen of de tijd in Gävle wel even snel gaat als in België. Hier heb ik een chronisch tijdstekort. Veel dingen om te doen, er aan beginnen maar dan voor het slapengaan vaststellen dat je het nog niet gedaan hebt. Zo gingen we een film kijken op mijn kot, maar toen iedereen naar huis ging stelden we vast dat we geen film gezien hadden. Tot zover het plan van de film.
En zo gaat dat hier met alles. De weg van mijn kot tot in de mediatheek duurt normaal 20 minuten. Maar ik slaag er steeds in om daar ongeveer 1.5 uur over te doen. Overal mensen tegenkomen.
Vandaag begint mijn laatste maand. En dat merk ik wel. Iedereen met wie ik omging begint weg te gaan. Zo is Veronica weg, Katrijn is weg, Laurence is weg, ... . Nu blijven Stefan, Clara en ik nog over. En we redden dat wel perfekt.
Maar niemand vertrekt hier zonder problemen. Er is nog zoiets als een aswolk. De studenten van OLO zijn vertrokken ... en teruggekeerd omdat ze geen vliegtuig hadden. Anderen wagen zich dan aan een heuse treintocht. Maar veel weten we er eigenlijk niet van. Het is soms moeilijk om ze te bereiken.
Ik heb alle cursussen afgewerkt en ben nu nog de laatste papiermolen aan het doorlopen. Normaal ben ik voor alles geslaagd. Voor Zweeds heb ik zelfs een A (mondeling en schriftelijk samen).
Nu kan ik mij volop de stage smijten. Al is daar soms wat onduidelijkheid over.
Momenteel is het afwachten op echt alle vlakken, dus ik zie wel wat er nog gebeurt.
Tot de volgende
Mathieu
woensdag 21 april 2010
donderdag 25 maart 2010
Lalalalala,
Ik probeer nu heel onopvallend nog eens iets te schrijven want het is toch weer een tijdje geleden.
Maar dat is mijn schuld niet, de tijd vliegt hier te snel en er is hier teveel om te doen.
Wat heb ik ondertussen uitgestoken hier in Zweden?
1) klasuitstap met klas 6.
WAUW, wat een trip. Skiien, langlaufen, ... we hebben alles samen met de leerlingen gedaan.
Het was Katrien (een andere erasmusstudent) en ik die meegingen als extra begeleiding voor de klasuitstap.
We moesten in het Engels praten tegen de kinderen om hen te helpen enzovoort. Dit was enorm leuk om te doen. Soms wisten ze iets niet en dan begonnen ze het aan elkaar te vragen of ze probeerden om het anders uit te leggen.
Deze trip zal ik niet rap vergeten. Zowel door de kinderen als door de activiteiten die we gedaan hebben.
2) metalconcert
Heerlijk om als erasmusstudent geen Zweeds te verstaan.
Harry (Grieks) en ik lazen op het ticket dat het om 6 uur begon dus wij waren daar mooi op tijd.
Op dat moment wist de baas ons te zeggen dat het maar om 10 uur begon. We wisten van niets maar we waren meer dan welkom.
We hebben de soundcheck meegemaakt, ze hebben de hele structuur van het podium uitgelegd, we hadden een meet and greet met elke band (Scaar, Bibleblack, Onslaught), ... . Ja ik wel eens wat meer te vroeg zijn.
We hebben zelfs van elke band de drumsticks gekregen als aandenken.
3) fika's
Ja dit zijn de verplichte sociale aangelegenheden. Hier kruipt veel tijd in want je ontdekt altijd iemand met wie je nog niet gepraat hebt of je vindt een nieuw onderwerp.
Hier leer ik het meest over de andere culturen, elke dag iets nieuws.
Tot zover de 3 belangrijkste puntjes van mijn voorbije agenda
Mathieu
Ik probeer nu heel onopvallend nog eens iets te schrijven want het is toch weer een tijdje geleden.
Maar dat is mijn schuld niet, de tijd vliegt hier te snel en er is hier teveel om te doen.
Wat heb ik ondertussen uitgestoken hier in Zweden?
1) klasuitstap met klas 6.
WAUW, wat een trip. Skiien, langlaufen, ... we hebben alles samen met de leerlingen gedaan.
Het was Katrien (een andere erasmusstudent) en ik die meegingen als extra begeleiding voor de klasuitstap.
We moesten in het Engels praten tegen de kinderen om hen te helpen enzovoort. Dit was enorm leuk om te doen. Soms wisten ze iets niet en dan begonnen ze het aan elkaar te vragen of ze probeerden om het anders uit te leggen.
Deze trip zal ik niet rap vergeten. Zowel door de kinderen als door de activiteiten die we gedaan hebben.
2) metalconcert
Heerlijk om als erasmusstudent geen Zweeds te verstaan.
Harry (Grieks) en ik lazen op het ticket dat het om 6 uur begon dus wij waren daar mooi op tijd.
Op dat moment wist de baas ons te zeggen dat het maar om 10 uur begon. We wisten van niets maar we waren meer dan welkom.
We hebben de soundcheck meegemaakt, ze hebben de hele structuur van het podium uitgelegd, we hadden een meet and greet met elke band (Scaar, Bibleblack, Onslaught), ... . Ja ik wel eens wat meer te vroeg zijn.
We hebben zelfs van elke band de drumsticks gekregen als aandenken.
3) fika's
Ja dit zijn de verplichte sociale aangelegenheden. Hier kruipt veel tijd in want je ontdekt altijd iemand met wie je nog niet gepraat hebt of je vindt een nieuw onderwerp.
Hier leer ik het meest over de andere culturen, elke dag iets nieuws.
Tot zover de 3 belangrijkste puntjes van mijn voorbije agenda
Mathieu
dinsdag 9 maart 2010
The northern lights
Hoi,
Ik ben juist terug thuis van een les storytelling. Ja, die les ging gewoon door ookal kwamen we pas om 07.10 toe in Gävle na een lang weekend Kiruna. We zijn dan ook met wat vertraging in de les aangekomen maar de moedigen onder ons zijn toch gegaan ondanks de vermoeidheid.
Maar wat hebben we daar allemaal gedaan?
Het begin was eigenlijk niet zo goed. De hostel viel een beetje tegen, gelukkig hadden we voldoende aan elkaar om ons te amuseren. We zijn op restaurant gegaan om ons weekend goed in te zetten.
De dag erna werden we om 09.00 opgehaald en gingen dan naar ons vertrekpunt. Daar werden we verwacht om te vertrekken met de hondenslee en de sneeuwscooters. De trip naar de hut was prachtig!!!
Bij aankomst vonden we een rare sami die duidelijk al veel te lang alleen zit. Maar de activiteiten waren wel de max. We zijn gaan langlaufen (ik heb dat materiaal vakkundig kapot gekregen, het was helemaal verrot dus niet mijn schuld), dan gaan schaatsen en heel wat wandelingen tussenin.
We zaten daar vlak aan een bevroren rivier dus we liepen constant op ijs. We hebben dan ook geijsvist, wel hebben we niets gevangen.
De nacht heb ik doorgebracht in de lapistent. Samen met Clara, Katrien en Jan hebben we de koude doorstaan in de dunne besneeuwde tent. Het was iets van -10°C maar daar voelden we niets van. Die speciale buitenslaapzakken zijn lekker warm.
Om 07.10 de dag erna zaten we al aan tafel om te ontbijten met de sami. Alleen diegene die in de tent sliepen want de rest lag nog te slapen. En wat waren wij blij dat we zo vroeg op waren. We hadden het geluk om wilde rendieren te zien voorbij lopen toen we aan de rivier waren.
Het beste hou ik natuurlijk voor het laatste. Ja, we hebben het noorderlicht gezien. 2 keer zelfs. De eerste keer niet zo goed maar de 2e keer was prachtig. Het bewoog zelfs. Foto's zullen jullie wel op alle blogs en picasa's vinden van de vakkundige fotografen.
Goed, ik ben een wrak en ga nu een douche nemen om straks nog wat te gaan doen (eten en weet ik veel wat!)
Mathieu
Ik ben juist terug thuis van een les storytelling. Ja, die les ging gewoon door ookal kwamen we pas om 07.10 toe in Gävle na een lang weekend Kiruna. We zijn dan ook met wat vertraging in de les aangekomen maar de moedigen onder ons zijn toch gegaan ondanks de vermoeidheid.
Maar wat hebben we daar allemaal gedaan?
Het begin was eigenlijk niet zo goed. De hostel viel een beetje tegen, gelukkig hadden we voldoende aan elkaar om ons te amuseren. We zijn op restaurant gegaan om ons weekend goed in te zetten.
De dag erna werden we om 09.00 opgehaald en gingen dan naar ons vertrekpunt. Daar werden we verwacht om te vertrekken met de hondenslee en de sneeuwscooters. De trip naar de hut was prachtig!!!
Bij aankomst vonden we een rare sami die duidelijk al veel te lang alleen zit. Maar de activiteiten waren wel de max. We zijn gaan langlaufen (ik heb dat materiaal vakkundig kapot gekregen, het was helemaal verrot dus niet mijn schuld), dan gaan schaatsen en heel wat wandelingen tussenin.
We zaten daar vlak aan een bevroren rivier dus we liepen constant op ijs. We hebben dan ook geijsvist, wel hebben we niets gevangen.
De nacht heb ik doorgebracht in de lapistent. Samen met Clara, Katrien en Jan hebben we de koude doorstaan in de dunne besneeuwde tent. Het was iets van -10°C maar daar voelden we niets van. Die speciale buitenslaapzakken zijn lekker warm.
Om 07.10 de dag erna zaten we al aan tafel om te ontbijten met de sami. Alleen diegene die in de tent sliepen want de rest lag nog te slapen. En wat waren wij blij dat we zo vroeg op waren. We hadden het geluk om wilde rendieren te zien voorbij lopen toen we aan de rivier waren.
Het beste hou ik natuurlijk voor het laatste. Ja, we hebben het noorderlicht gezien. 2 keer zelfs. De eerste keer niet zo goed maar de 2e keer was prachtig. Het bewoog zelfs. Foto's zullen jullie wel op alle blogs en picasa's vinden van de vakkundige fotografen.
Goed, ik ben een wrak en ga nu een douche nemen om straks nog wat te gaan doen (eten en weet ik veel wat!)
Mathieu
vrijdag 5 maart 2010
ongewone gewoontes
Gegroet en welkom in mijn eigenste wereldje in Gävle,
Ja dat is het toch wel geworden, mijn eigen wereld.
Ik doe en laat hier wat ik wil maar moet uiteindelijk toch de verantwoordelijkheid dragen.
En ik denk wel dat dat tot nu toe heel goed lukt.
Ik heb nu nog even tijd voor ik vertrek naar Kiruna (het hoge en koude noorden) om iets te schrijven over de gewoontes die ik hier heb ontwikkeld.
In mijn appartement staan 2 stoelen, 1 bureaustoel en 1 tafel. Op sommige momenten zitten hier tot 8 mensen tegelijk maar gemiddeld 4. Problemen dus.
Ik schuif de tafel langs de kant, net als de stoelen en leg een dekentje op de grond om op te zitten. Nu is het al zover gekomen dat ik mijn tafel niet meer terugzet en gewoon altijd op de grond eet. Het is constant picknick in mijn kot.
En wat hou ik van picknicken. Gisteren zijn een aantal vrienden en ik gaan wandelen en hebben dan in het bos gezeten om te lunchen. Je zit dan in die koude sneeuw met een kop lekker warme chocolademelk. Heerlijk gewoon.
Nu ga ik mij klaarmaken om te vertrekken naar Kiruna!!!
Tot de volgende
Mathieu
Ja dat is het toch wel geworden, mijn eigen wereld.
Ik doe en laat hier wat ik wil maar moet uiteindelijk toch de verantwoordelijkheid dragen.
En ik denk wel dat dat tot nu toe heel goed lukt.
Ik heb nu nog even tijd voor ik vertrek naar Kiruna (het hoge en koude noorden) om iets te schrijven over de gewoontes die ik hier heb ontwikkeld.
In mijn appartement staan 2 stoelen, 1 bureaustoel en 1 tafel. Op sommige momenten zitten hier tot 8 mensen tegelijk maar gemiddeld 4. Problemen dus.
Ik schuif de tafel langs de kant, net als de stoelen en leg een dekentje op de grond om op te zitten. Nu is het al zover gekomen dat ik mijn tafel niet meer terugzet en gewoon altijd op de grond eet. Het is constant picknick in mijn kot.
En wat hou ik van picknicken. Gisteren zijn een aantal vrienden en ik gaan wandelen en hebben dan in het bos gezeten om te lunchen. Je zit dan in die koude sneeuw met een kop lekker warme chocolademelk. Heerlijk gewoon.
Nu ga ik mij klaarmaken om te vertrekken naar Kiruna!!!
Tot de volgende
Mathieu
maandag 1 maart 2010
Geen nieuws is goed nieuws
Heyhey,
Geen nieuws is goed nieuws zou ik zo zeggen want het is alweer een tijdje geleden dat ik iets gepost heb. Maar dat komt omdat ik mij hier zo goed amuseer en hier zoveel te doen heb. Er moet voor school gewerkt worden, de sociale contacten moeten onderhouden worden en daartussen moeten we dan nog wat rusten ook.
Ondertussen is het hier ook weer aan het sneeuwen en daar geniet ik echt van. Straks ga ik nog een uurtje wandelen in het bos (supermooi) om daarna terug op krachten te komen en samen met Stefan iets te eten, om daarna af te zakken naar een spelletjesavond (ik hou er een drukke agenda op na).
Ik blijf hier elke dag bijleren. Ik leer zelf pizza te maken, ik leer spaans, ik leer dingen op school, ik leer andere culturen kennen (over legerdienst en dergelijke). En dan besef ik dat er een groot verschil is tussen al die mensen die hier rondlopen. Sommigen hebben al in het leger hun dienst moeten doen (dat zie je aan het legerbed van Miko), anderen moeten het hierna doen.
Ook op financieel vlak zijn er grote verschillen (ja, er worden soms wel persoonlijke dingen ter discussie gesmeten) en daar kunnen we dan open over praten.
TV mis ik totaal niet en van alle series die ik hier gedownload heb, heb ik nog bijna niets gezien. Maar dat is niet erg, daar heb ik tijd genoeg voor als ik terug ben.
Tot de volgende
Mathieu
Geen nieuws is goed nieuws zou ik zo zeggen want het is alweer een tijdje geleden dat ik iets gepost heb. Maar dat komt omdat ik mij hier zo goed amuseer en hier zoveel te doen heb. Er moet voor school gewerkt worden, de sociale contacten moeten onderhouden worden en daartussen moeten we dan nog wat rusten ook.
Ondertussen is het hier ook weer aan het sneeuwen en daar geniet ik echt van. Straks ga ik nog een uurtje wandelen in het bos (supermooi) om daarna terug op krachten te komen en samen met Stefan iets te eten, om daarna af te zakken naar een spelletjesavond (ik hou er een drukke agenda op na).
Ik blijf hier elke dag bijleren. Ik leer zelf pizza te maken, ik leer spaans, ik leer dingen op school, ik leer andere culturen kennen (over legerdienst en dergelijke). En dan besef ik dat er een groot verschil is tussen al die mensen die hier rondlopen. Sommigen hebben al in het leger hun dienst moeten doen (dat zie je aan het legerbed van Miko), anderen moeten het hierna doen.
Ook op financieel vlak zijn er grote verschillen (ja, er worden soms wel persoonlijke dingen ter discussie gesmeten) en daar kunnen we dan open over praten.
TV mis ik totaal niet en van alle series die ik hier gedownload heb, heb ik nog bijna niets gezien. Maar dat is niet erg, daar heb ik tijd genoeg voor als ik terug ben.
Tot de volgende
Mathieu
vrijdag 19 februari 2010
Hola,
Bij deze het beloofde verslag van ons bezoek aan de school. Het heeft iets langer geduurd dan gedacht om het erop te zetten maar beter laat dan nooit denk ik dan. Tijd blijft hier het grootste probleem.
De school zelf is wauw! Ik was echt verbaasd over hoe alles daar in zijn werk ging. Hier werken ze met jaren (van 1 tot 9) dus in het 9e jaar ben je 16. En elk jaar heeft op een andere moment pauze of soms samen, dit hangt af van de leerkracht. Hierdoor lijkt het soms wel eens alsof die leerlingen constant pauze hebben. Tijdens de pauze kunnen de leerlingen buiten spelen of binnen wat praten of wat gaan spelen in het muzieklokaal. Het is prachtig hoe kinderen in hun vrije tijd er toch voor kiezen om wat te gaan oefenen. Het leek mij dan ook maar meer dan normaal dat ik daar een concertje vroeg. En dat kreeg ik nog ook, een aantal leerlingen samen speelden op het gemak "Nothing else matters". Ik was op slag verkocht.
Maar ook binnen de lessen zelf is er veel vrijheid. De leerkracht is niet meer dan een schipper. Hij stuurt de leerlingen en geeft hen de nodige instructies maar daarna is het aan hen. Ze zijn vrij om het lokaal te verlaten en in stilte ergens te werken. Ze doen en laten wat ze willen zolang het werk maar af is. En ik had de indruk dat dit systeem echt werkt. Voor ons is dit een hele aanpassing. Wij maken een les en moeten binnen die les dan een aantal dingen doen. Hier is dat iets losser, er is plaats voor persoonlijke inbreng en dat weten de leerlingen ook. Zo zei een leerlinge mij dat ze een les lang gewoon gepraat hebben over verschillende dingen (eigenlijk alles behalve het lesonderwerp). De leerkracht had tijd gemaakt voor de leerlingen door zijn les te laten vallen. En wonder boven wonder, de les erna kon hij gewoon inpikken want de leerlingen hadden thuis zelf verder gewerkt, de les was dus alles behalve verloren.
Ik kijk echt al uit naar mijn stage!!!
Daarnaast zijn er deze week ook nog de nodige lessen geweest en heb ik de nodige sociale netwerken wat onderhouden.
Tot het volgende berichtje,
Mathieu
Bij deze het beloofde verslag van ons bezoek aan de school. Het heeft iets langer geduurd dan gedacht om het erop te zetten maar beter laat dan nooit denk ik dan. Tijd blijft hier het grootste probleem.
De school zelf is wauw! Ik was echt verbaasd over hoe alles daar in zijn werk ging. Hier werken ze met jaren (van 1 tot 9) dus in het 9e jaar ben je 16. En elk jaar heeft op een andere moment pauze of soms samen, dit hangt af van de leerkracht. Hierdoor lijkt het soms wel eens alsof die leerlingen constant pauze hebben. Tijdens de pauze kunnen de leerlingen buiten spelen of binnen wat praten of wat gaan spelen in het muzieklokaal. Het is prachtig hoe kinderen in hun vrije tijd er toch voor kiezen om wat te gaan oefenen. Het leek mij dan ook maar meer dan normaal dat ik daar een concertje vroeg. En dat kreeg ik nog ook, een aantal leerlingen samen speelden op het gemak "Nothing else matters". Ik was op slag verkocht.
Maar ook binnen de lessen zelf is er veel vrijheid. De leerkracht is niet meer dan een schipper. Hij stuurt de leerlingen en geeft hen de nodige instructies maar daarna is het aan hen. Ze zijn vrij om het lokaal te verlaten en in stilte ergens te werken. Ze doen en laten wat ze willen zolang het werk maar af is. En ik had de indruk dat dit systeem echt werkt. Voor ons is dit een hele aanpassing. Wij maken een les en moeten binnen die les dan een aantal dingen doen. Hier is dat iets losser, er is plaats voor persoonlijke inbreng en dat weten de leerlingen ook. Zo zei een leerlinge mij dat ze een les lang gewoon gepraat hebben over verschillende dingen (eigenlijk alles behalve het lesonderwerp). De leerkracht had tijd gemaakt voor de leerlingen door zijn les te laten vallen. En wonder boven wonder, de les erna kon hij gewoon inpikken want de leerlingen hadden thuis zelf verder gewerkt, de les was dus alles behalve verloren.
Ik kijk echt al uit naar mijn stage!!!
Daarnaast zijn er deze week ook nog de nodige lessen geweest en heb ik de nodige sociale netwerken wat onderhouden.
Tot het volgende berichtje,
Mathieu
zondag 14 februari 2010
Hoi,
Wat zijn dat hier toch drukke tijden. Er is zoveel te doen dat ik gewoon de tijd niet vind om hier iets te schrijven. Maar nu mijn ouders even naar de winkel zijn, kan ik er wat tijd voor maken.
Jaja dat lees je goed, mijn ouders zijn hier. Ze komen eens op bezoek om er zeker van te zijn dat ik het hier goed stel en om zelf even te genieten van de omgeving. En ik denk wel dat ik ze heb kunnen overtuigen van het feit dat ik het hier goed stel.
Daarnaast zijn de thuisblijvers zoals kristina zo vriendelijk om mij op tijd en stond jaloers te maken door te vertellen over feestjes. Dat lukt jammer genoeg maar een beetje (al hoop ik stiekem wel dat Thomas zijn belofte nakomt en filmpjes maakt). Hier in Zweden is er altijd wel iets te doen en dus groeit die groep vrienden elke dag.
Maar naast al die sociale gelegenheden moeten we natuurlijk ook nog werken. Het studieprogramma stevent af op een stabiele 40 studiepunten in plaats van de 21 die ik in België zou moeten doen. Ik blijf er maar dingen bijnemen die mij interessant lijken.
Binnenkort begint ook voor mij de stage op een school. Morgen gaan we al even een bezoekje brengen aan een school. We moeten ons gedragen alsof we van planeet X22 zijn. Ja de lector is nog steeds leuk en interessant al praat hij soms een beetje teveel.
Maar over dat bezoek lezen jullie morgen waarschijnlijk meer.
Vi ses
Mathieu
Wat zijn dat hier toch drukke tijden. Er is zoveel te doen dat ik gewoon de tijd niet vind om hier iets te schrijven. Maar nu mijn ouders even naar de winkel zijn, kan ik er wat tijd voor maken.
Jaja dat lees je goed, mijn ouders zijn hier. Ze komen eens op bezoek om er zeker van te zijn dat ik het hier goed stel en om zelf even te genieten van de omgeving. En ik denk wel dat ik ze heb kunnen overtuigen van het feit dat ik het hier goed stel.
Daarnaast zijn de thuisblijvers zoals kristina zo vriendelijk om mij op tijd en stond jaloers te maken door te vertellen over feestjes. Dat lukt jammer genoeg maar een beetje (al hoop ik stiekem wel dat Thomas zijn belofte nakomt en filmpjes maakt). Hier in Zweden is er altijd wel iets te doen en dus groeit die groep vrienden elke dag.
Maar naast al die sociale gelegenheden moeten we natuurlijk ook nog werken. Het studieprogramma stevent af op een stabiele 40 studiepunten in plaats van de 21 die ik in België zou moeten doen. Ik blijf er maar dingen bijnemen die mij interessant lijken.
Binnenkort begint ook voor mij de stage op een school. Morgen gaan we al even een bezoekje brengen aan een school. We moeten ons gedragen alsof we van planeet X22 zijn. Ja de lector is nog steeds leuk en interessant al praat hij soms een beetje teveel.
Maar over dat bezoek lezen jullie morgen waarschijnlijk meer.
Vi ses
Mathieu
Abonneren op:
Posts (Atom)
